เว็บไซต์ · ตลาดไทย

ปรับเว็บไซต์อสังหาฯ ให้ได้ลูกค้าจริง — สิ่งที่ได้ผลในตลาดไทย

คำแนะนำเรื่องการปรับเว็บไซต์ส่วนใหญ่เขียนขึ้นสำหรับตลาดภาษาอังกฤษ และจบลงที่ความเร็วหน้าเว็บ แต่เว็บไซต์เอเจนซี่ไทยเสียลูกค้าที่จุดอื่น — ที่วิธีวัดความยาวข้อความไทย ที่ภาษาซึ่ง Google เลือกจะแสดง และที่ระยะห่างระหว่างฟอร์มติดต่อกับแอปที่ผู้ซื้อใช้อยู่จริง

1. ข้อความไทยถูกตัดเร็วกว่าที่จำนวนตัวอักษรบอก

ชื่อเรื่องในผลการค้นหาถูกตัดตามความกว้างพิกเซล ไม่ใช่ตามจำนวนตัวอักษรที่คุณพิมพ์ ในภาษาอังกฤษสองอย่างนี้ใกล้เคียงกัน แต่ในภาษาไทยไม่ใช่ และคลาดเคลื่อนได้ทั้งสองทาง

ภาษาไทยวางสระและวรรณยุกต์ไว้บนและใต้พยัญชนะ เครื่องหมายเหล่านี้เป็นโค้ดพอยต์แยกต่างหากแต่ไม่กินความกว้างเลย คำว่า เดี๋ยว นับได้หกโค้ดพอยต์แต่วาดกว้างราวสี่ตัวอักษร เครื่องมือใดที่คำนวณงบชื่อเรื่องด้วยการนับตัวอักษรจึงปล่อยให้ชื่อภาษาไทยยาวเกินงบพิกเซล แล้วถูกตัดกลางคำในหน้าผลการค้นหา

วิธีแก้คือให้นับเฉพาะอักขระที่กินความกว้างจริง — ทุกตัวยกเว้นเครื่องหมายผสมในช่วง U+0E31, U+0E34–U+0E3A และ U+0E47–U+0E4E ⚠ มีสองตัวที่มักถูกนับผิด คือ า (U+0E32) และ ำ (U+0E33) ทั้งคู่เป็นสระเต็มความกว้าง ไม่ใช่เครื่องหมายผสม การนับรวมเข้าไปทำให้ได้ตัวเลขต่ำกว่าจริง แล้วปล่อยข้อความยาวเกิน ซึ่งเป็นความผิดพลาดในทางตรงข้าม

ถ้าคุณดูแลชื่อเรื่องทั้งไทยและอังกฤษในระบบเดียวกัน ควรตรวจเรื่องนี้ก่อนเรื่องอื่น เพราะมันมองไม่เห็นในหน้าจัดการ และปรากฏเฉพาะในหน้าผลการค้นหา

2. สองภาษาที่ไม่มี hreflang เท่ากับภาษาเดียว

เอเจนซี่ไทยเกือบทั้งหมดเผยแพร่ทั้งภาษาไทยและอังกฤษ หากไม่มี hreflang Google จะถือว่าทั้งสองเวอร์ชันแข่งกันในตำแหน่งเดียวกันและเลือกมาหนึ่ง — โดยปกติคือเวอร์ชันที่มีลิงก์มากกว่า ซึ่งมักเป็นภาษาอังกฤษ หน้าภาษาไทยของคุณจึงไปแข่งกับหน้าภาษาอังกฤษของคุณเอง แทนที่จะติดอันดับในคำค้นภาษาไทย

สามข้อที่ทำให้ใช้งานได้จริง

• ทุกหน้าต้องประกาศทั้งภาษาอื่นและตัวเอง หน้าที่ประกาศเฉพาะอีกภาษาคือคู่ที่ขาด
• ใช้ th และ en ไม่ใช่ th-TH และ en-TH เว้นแต่คุณให้เนื้อหาต่างกันจริงระหว่างในไทยกับต่างประเทศ
• canonical ของหน้าภาษาไทยต้องชี้ที่หน้าภาษาไทย การชี้ canonical ทั้งคู่ไปที่เวอร์ชันอังกฤษเท่ากับลบหน้าภาษาไทยออกจากดัชนี

นี่คือการแก้ที่ใช้เวลาห้านาที แต่ผิดอยู่ในเว็บไซต์เอเจนซี่ไทยจำนวนมาก และเป็นความต่างระหว่างมีสองหน้าในดัชนีกับมีหน้าเดียว

3. การสอบถามต้องไปถึงที่ที่ผู้ซื้ออยู่แล้ว

ฟอร์มติดต่อบังคับให้ผู้เข้าชมพิมพ์อีเมลแล้วรอ แต่ในไทยผู้ซื้ออยู่ใน LINE อยู่แล้ว — เป็นที่ที่เขาคุยกับเอเจนต์ กับธนาคาร และกับเพื่อน ทุกขั้นตอนระหว่าง "สนใจ" กับ "ได้คุยกับคน" ทำให้เสียลูกค้า และการเปลี่ยนแอปคือขั้นตอนใหญ่

สิ่งที่ได้ผลจริงบนเว็บไซต์อสังหาฯ ไทย

• ปุ่ม LINE Official Account อยู่บนหน้าประกาศ ไม่ใช่แค่ในส่วนท้ายเว็บ
• ส่งรหัสประกาศเข้าไปในบทสนทนาด้วย เอเจนต์จะได้รู้ว่าห้องไหนเป็นต้นเรื่องโดยไม่ต้องถาม
• ตอบนอกเวลาทำการ ผู้ซื้อที่ดูประกาศตอนห้าทุ่มแล้วได้คำตอบสิบโมงเช้าวันรุ่งขึ้น ทักไปหาอีกสองเอเจนซี่เรียบร้อยแล้ว

เก็บฟอร์มไว้สำหรับคนที่ถนัดแบบนั้น เพียงแต่อย่าให้มันเป็นประตูเดียว

4. ถ้าประกาศอยู่แต่บนพอร์ทัล พอร์ทัลคือหน้าที่ติดอันดับ

การส่งประกาศไปที่ DDproperty, Hipflat และ Thailand-Property คือการกระจาย และมันได้ผล แต่ประกาศที่มีอยู่เฉพาะที่นั่นแปลว่าพอร์ทัลเป็นเจ้าของหน้าที่ติดอันดับ เป็นเจ้าของการสอบถาม และเป็นเจ้าของความสัมพันธ์กับลูกค้า พอร์ทัลไม่ได้ทำอะไรผิด เขาแค่เป็นคนมีหน้านั้น

เว็บไซต์เอเจนซี่จะได้อันดับของตัวเองเมื่อประกาศแต่ละรายการมีหน้าบนโดเมนของเอเจนซี่ที่ต่างจากหน้าของพอร์ทัลจริง ๆ เช่น บริบทของทำเลที่เทมเพลตพอร์ทัลไม่มีช่องให้กรอก สถานะกรรมสิทธิ์และโควตาต่างชาติ นิติบุคคลที่ดูแลอาคารจริง และรูปถ่ายที่ไม่ใช่ภาพเรนเดอร์ของผู้พัฒนา กระจายประกาศเดียวกันออกไปได้ แต่เก็บหน้าของตัวเองที่บอกได้มากกว่าไว้

และนี่เป็นรูปแบบเดียวที่การสอบถามเข้ามาที่ CRM ของคุณ แทนที่จะเข้าไปที่กล่องข้อความของพอร์ทัล

5. แล้วค่อยเรื่องความเร็ว

ความเร็วสำคัญ เพียงแต่ไม่ใช่ปัญหาแรก มีสองรายละเอียดที่เฉพาะกับเว็บไซต์ไทย

• ฟอนต์ไทยหนัก Noto Sans Thai และตระกูลเดียวกันมีชุดสัญลักษณ์ขนาดใหญ่ ควรตัดชุดย่อยและโฮสต์เอง แล้วโหลดเฉพาะน้ำหนักที่ใช้จริง น้ำหนักที่ไม่ได้ใช้เพียงหนึ่งชุดอาจหนักกว่ารูปทุกรูปในหน้ารวมกัน
• รูปอสังหาฯ คือน้ำหนักหลัก ใช้ WebP หรือ AVIF ปรับขนาดตามกรอบที่แสดงจริงไม่ใช่ขนาดต้นฉบับ และโหลดแบบ lazy สำหรับทุกอย่างที่อยู่ใต้ขอบจอ แกลเลอรีประกาศมักกินงบประสิทธิภาพทั้งหมด

วัดผลบนมือถือ Android ระดับกลางบน 4G ไม่ใช่บนโน้ตบุ๊กของคุณ เพราะนั่นคือเครื่องที่ผู้เข้าชมส่วนใหญ่ถืออยู่

สิ่งที่ควรตรวจสัปดาห์นี้

1. เปิด Search Console กรองเฉพาะคำค้นภาษาไทย แล้วดูว่า Google แสดงหน้าไหนจริง ถ้าหน้าแรกตอบคำค้นที่หน้าลึกกว่าตอบได้ดีกว่า หน้านั้นต้องการลิงก์ภายใน ไม่ใช่เนื้อหาใหม่
2. ตรวจว่า hreflang ชี้กลับหากันครบในสิบหน้า รวมถึงหน้าแรก
3. วัดชื่อเรื่องภาษาไทยใหม่ด้วยความกว้างจริง ไม่ใช่จำนวนตัวอักษร
4. นับจำนวนคลิกจากหน้าประกาศจนข้อความถึงมือคน

ไม่มีข้อไหนต้องรื้อเว็บใหม่ นี่คือสี่เรื่องที่มักแยกเว็บไซต์เอเจนซี่ไทยที่คนหาเจอ ออกจากเว็บที่คนหาไม่เจอ